دانلود گزارش بازدید از افیولیت های منطقه سورک
صفحه اصلی بازاریابی و همکاری در فروش راهنمای خرید پرسش و پاسخ درباره ما پشتیبانی تبلیغات تماس با ما

صفحه نخست  » مقاله » زمین شناسی و معدن  »  دانلود گزارش بازدید از افیولیت های منطقه سورک

دانلود گزارش بازدید از افیولیت های منطقه سورک

دانلود گزارش بازدید از افیولیت های منطقه سورک
منطقه Ⅰ
منطقه سورك
و توضيحاتي پيرامون افيوليت
موقعيت منطقه: اگر حدودأ 3 كيلومتر از سورك به طرف پايين جاده خاكي برويم به معدن سنگ آهن مي رسيم كه اين جاده به قلعه خرگوشي، باتلاق گاوخوني و در ادامه به ورزنه مي رسيم. در مقابل كوه سورك بلندترين ارتفاع منطقه قرار داريم.
تشكيل منطقه و افيوليت: در اين محل كوههاي كم ارتفاع با رنگهاي مختلف ديده مي شود كه بقاياي پوسته اقيانوسي نئوتتيس بوده اند. در حدود 300 تا 60 ميليون سال پيش يعني چيزي در حدود 240 ميليون سال پيش در اين محل اقيانوسي وجود داشته است به نام اقيانوس نئوتتيس كه بيشتر گسترش آن در دوران مزوزوييك بوده است. اين اقيانوس از اواخر پالئوزوييك تا اوايل مزوزوئيك شروع به باز شدن مي كند و در كرتاسه بالايي _ پالئوسن بسته مي شود. در اين منطقه بخشي از ليتوسفر اقيانوسي نئوتتيس، افيوليتها را تشكيل مي دهند.
معرفي افيوليت ها: وقتي از افيوليت صحبت مي شود منظور سنگ خاصي نيست بلكه مجموعه اي از سنگ هاي لايه لايه است به همين دليل غالبأ از مجموعهاي افيوليتي يا سريهاي افيوليتي سخن به ميان مي آيد اين مجموعه ها ضخامتي در حدود 4000 تا5000 متر دشته و از بالا به پايين بخشهاي زير را نشان مي دهد:
1- گدازه هاي آتشفشاني بالشي شكل كه تركيب اين لايه ها بازلتي است و وجود آن در سطح فوقاني مجموعه هاي افيوليتي، نشان دهنده حالت مذاب و فوران آن در زير آب دريا ( كف اقيانوس ) است.
2- دلريت ( دياباز ) كه دايكهاي فراواني از آن حتي به داخل گدازه هاي بالشي فوقاني نفوذ كرده اند هر چند وجود دايك ها در يك سري افيوليت نشان دهنده سرد شدن توده هاي رگه مانندي است كه حتي بعد از انجماد گدازه هاي بالشي حالت مايع داشته اند.
3- گابرو كه نشانهاي از تبلور ماگمايي بازيك در محيط آرام است.
4- پريدوتيتها و سنگ هاي اولترا بازيك كه خود ممكن است لايه لايه باشند و قسمت اعظم يك مجموعه افيوليتي را تشكيل مي دهند. روي گدازه هاي بالشي رسوبات مناطق عميق قرار دارند كه به اين رسوبات، رسوبات پلاژيك مي گويند كه اين رسوبات حاوي فسيلهاي پلاژيكي مثل كنودونتها و گلوبوترونكانا كه شناورند و موجودات بنتيك براي تغذيه و استراحت به كف دريا نياز دارند و در كنار ساحل زندگي مي كنند نحوه تشكيل چنين مجموعه لايه لايه به صورتي است كه به عقيده برخي از محققان ستوني از آستنوسفر يعني مواد سازنده گوشته به پهناي حدود 10 كيلومتر و درجه حرارت تقريبأ 1350 درجه به صورت دياپيرهايي به بالا مهاجرت مي كنند اين عمل بيشتر در شكافهاي ميان اقيانوسها يعني در محلهاي كم فشار و نازك پوسته زمين انجام مي شود اين ستون هنگام بالا آمدن دچار ذوب بخشي مي شود كه مسلمأ مقدار و درصد ذوب آن به درجه حرارت و فشار محيط بستگي دارد.
مي دانيم كه مواد حاصل از ذوب آستنوسفر تركيب بازالتي دارند و با توجه به چگالي خود نسبت به محيط اطراف به سطح زمين كشيده مي شود در ضمن مهاجرت و پس از آن بخشي از آن متبلور مي شوند و پس از استقرار اين مايع بلورهاي حاصل به كف اتاق ماگمايي سقوط مي كنند و ته نشين مي شوند. اجتماع اين بلورها كه بيشتر از نوع اليوين و پيروكسن است بخشي از سنگهاي اولترا بازيك تحتاني را بوجود مي آورد بخش ديگر يا قسمت اعظم اولترا بازيك يك مجموعه افيوليتي ممكن است باقي مانده ذوب نشده گوشته فوقاني باشد. به هر حال وقتي مايع مزبور به كف دريا برسد و با آب تماس حاصل كند بخش فوقاني آن به سرعت سرد مي شود و سنگهاي آتشفشاني از آن بوجود ميآيد و به اين ترتيب سقفي عايق تشكيل مي شود كه ماگما در پناه آن به آرامي سرد مي شود نتيجه اين سرد شدن تدريجي و آرام پيدايش گابرو و دايك دلريت (دياباز) است كه در زير بخشهاي سطحي يافت مي شوند. وضعيت لايه لايه در مجموعه هاي اولترا بازيك و گابرو را مي توان به تزريقات مكرر مواد مذاب و ورود آن به محيط تبلورمربوط دانست. دايك هاي دلريتي ( دايك صفحه اي _ تغذيه اي ) مسير عبور تزريقات مكرر و راهي براي حركت مواد مذاب به تراز هاي فوقاني تر است.
در برخي از مجموعه هاي افيوليتي در حد بين گابرو و دايك هاي صفحه اي، سنگ هاي حد واسط تا اسيدي نيز وجود دارد كه در مجموع معرف تفكيك و تفريق كامل مواد مذاب در حين سرد شدن و انجماد است كه هر قدر ضخامت مجموعه زياد تر باشد سنگ هاي لايه لايه بيشتر و تفريق ذكر شده كامل تر است. حال اگر مجموعه هاي مذكور حالت لايه لايه اي خود را از دست بدهد و به صورت مخلوط درهمي از سنگها ظاهر شود در اين صورت آن را مخلوطهاي رنگين يا ملانژ افيوليتي مي گويند كه وجود اين نوع از ملانژها، حادثه تكتونيكي در مرحله جامد را مسلم مي كند.
افيوليت در منطقه مورد بررسي و موقيت آن در ايران: در محلي كه ما قرار داريم افيوليت ها به صورت نوار هستند كه عرضي بيش از چندين كيلومتر دارند اين نوار در واقع به شمال، شمال غرب، جنوب و جنوب شرق مي رسند در ادامه به دهشير، شهر بابك تا بافت كرمان و به سمت عمان مي رود. در طرف مقابل از شمال غرب نايين، خور و سپس وارد تر كيه مي شود. اين افيوليت ها در ادامه به اروپا مي روند. در استان يزد به سمت نايين توالي ها را مي توان به راحتي جدا كرد. قسمت اعظم اين مجموعه افيوليتي شامل پريدوتيتها (هارزبورژيت، دونيت) و سرپانتينيت و مقدار كمي پيروكسنيت ها و ديابازها است در داخل اين مجموعه قطعات چند متر تا چند صد متري سنگهاي آهكي و راديولاريتي ديده مي شوند. در ضمن قطعات چند كيلومتري از سنگهاي پريدوتيتي در منطقه است كه اين مجموعه ها به شدت خرد شده و تكتونيكي بوده و با توجه به سرپانتيني شدن شديد كه در امتداد درزها و شكستگي ها گاهي به آزبست تبديل شده است، دخالت محلول هيدروترمال را پس از استقرار توده هاي افيوليتي قطع مي كند. يعني هارزبورژيت ها چندين كيلومتر ضخامت دارند پيروكسن ها چند كيلومتر ضخامت هاي مختلف دارند. ولي در اين منطقه ضخامتهاي خيلي زياد نمي بينيم ولي تنوع خوبي وجود دارد.
به طور كلي از نظر ليتولوژي، واحدهاي سازنده مجموعه هاي افيوليتي ايران، مشابه واحدهاي سازنده افيوليت هاي دنيا بوده و در حجم كل، شامل مجموعه هاي اولترا بازيك (هارزبورژيت، دونيت، لرزويت و پيروكسنيت) بازيك (گابرو و دلريت) و سنگ هاي كم و بيش اسيدي (كه محصول تفريق و تفكيك گابرو و دلريت اند) و سرانجام گدازه هاي زير دريايي است كه با توفها و سنگ هاي آذرين، تخريبي و رسوبات آهكي و راديولاريتي مخلوط اند.

مشخصات كلي افيوليت ملانژهاي ايران عبارتند از :
1- از نظر شيميايي سنگ هاي آتشفشاني و دياباز ها از نوع كالكوآلكالن و تولئيتي اند.
2- سنگ هاي نفوذي اسيدي كه در مراحل آخر تفريق ماگما بوجود مي آيند مثل ترونجميتها و توناليتها و غالبأ به صورت دايك يا رگه و يا زوايد جيب مانند ظاهر مي شوند.
3- گابرو در بسياري از مجموعه هاي افيوليتي ايران فراوان بوده غالبأ از نوع تروكتوليت و نوريت هستند، گاه ساختمان لايه لايه و گاه حالت توده مانند دارند.
4- سنگهاي اولترا بازيك عمده ترين واحد تشكيل دهنده در مجموعه افيوليتي ايران بوده و در بين آنها هارزبورژيت ها بيش از ساير انواع است. اين سنگ ها كم و بيش به سرپانتينيت تبديل شده اند.
5- كروميتها عمومأ در دونيت ها و بندرت در داخل هارزبورژيت ها ديده مي شوند.
6- غالب مجموعه هاي افيوليتي ايران به شدت در هم ريخته بوده و واحد هاي آن به آساني قابل جدايش و نقشه برداري نيست و علت نامگذاري آن به افيوليت ملانژ به همين دليل است.

افيوليت ها در دو نوار شمال غرب و جنوب شرق وجود دارند. در بخش شمال شرق يك سري زون آتشفشاني داريم كه به آن زون اروميه دختر گويند. اين نوار در بخش غرب ايران مركزي قرار دارد و عمومأ از سنگهاي آتشفشاني و پيرو كلاستيكهاي وابسته به آن تشكيل يافته است كه در امتداد نوار طويلي از سهن تا بزمان و با پهناي تقريبي 150 كيلومتر به موازات زون دگرگون شده سنندج – سيرجان قرار دارد و به نام زون آتشفشاني سهند – بزمان يا اروميه دختر نيز ناميده مي شود. اين آتشفشان ها عمومأ به ترسير تعلق دارند. در داخل اين زون آتشفشاني توده هايي نفوذي متعددي بيرون زده اند. سن و تركيب اين توده هاي نفوذي متفاوت است و اكثرأ به ترسير تعلق دارند. بعلاوه، ملانژهاي افيوليتي كرتاسه فوقاني(نايين) نيز در كنار شكستگي هاي اصلي اين زون خود نمايي مي كند كه در اين قسمت سنگ هاي آتشفشاني به صورت زير تشكيل شده اند كه ابتدا ماگما به طرف بالا حركت مي كند كه در يك ناحيه اي از درجه حرارت و فشار ناگهان به دو ماده مذاب انتزاج ناپذير تبديل، سپس آهن و ماگما از هم جدا مي شود. يعني مي توان گفت كه يك مذاب يا ماگمايي كه اولأ همگن و هم فاز و يك مايع بوده ناگهان به دو مايع كه يكي داراي تركيب اكسيدي و اكسيد آهن ( & ) و بخشي ديگر تركيب سيليكاتي (ماگما) تبديل شده است.
زماني كه ماگماي سيليكاتي فوران مي كند سنگ هاي آتشفشاني را مي سازد آن بخش ديگري كه اكسيدي بوده پس از سرد شدن توده هاي آهندار را تشكيل مي دهد. اين آتشفشان به صورت يك نوار فوران كرده كه آتشفشان را شكافي مي نامند و به طول بيش از 15 كيلومتر داراي كانه سنگ آهن است.
در امتداد شمال غرب – جنوب شرقي يك سري زون دگرگوني قرار دارد كه به آن زون سنندج – سيرجان مي گوييم. كه اين زون در اصل جزئي از ايران مركزي است و به صورت نوار طويل دگرگون شده اي در امتداد، و به موازات روراندگي زاگرس، از اروميه و سنندج در شمال غربي تا سيرجان و اسفندقه در جنوب شرقي قرار دارد اين نوار با نامهاي مختلف اروميه – اسفندقه، زاگرس داخلي و سرانجام زون سنندج – سيرجان ياد شده است. ادامه اين زون در توروس تركيه و سوريه هم ديده شده است. سن بخش از نظر رسوب گذاري و اختصاصات ساختماني، مانند ايران مركزي است ولي جهت و امتداد كلي آن از امتداد زاگرس پيروي مي كند و بعلاوه آتشفشان هاي ترسير در آن گسترش چنداني ندارد. اين زون جزء ناآرامترين و به عبارتي فعالترين زون ساختماني ايران به شمار مي رود و تا سنوزوئيك، فازهاي دگرگوني و ماگماتيسم مهمي را پشت سر گذاشته است. زون سنندج _ سيرجان را مي توان از ناحيه گلپايگان به دو بخش شمالي و جنوبي تقسيم كرده است:
1- بخش شمالي كه فازهاي مهم كوهزايي سيمرين و كرتاسه پاياني را در خود ثبت كرده است و در آن توده هاي نفوذي متعددي نظير الوند، بروجرد، اراك و ملاير بوجود آمده است. اين قسمت به نام بخش همدان – اروميه هم ناميده شده است.
2- بخش جنوبي كه كوهزايي هاي پركامبرين و ترياس مياني، تغيير شكلها و دگرگوني هاي مهمي در آن حادث گرديده است و توده هاي نفوذي نظير گرانيتهاي حاجي آباد، سيرجان، اقليد و توده هاي بازيك اسفندقه نتايج عملكرد اين كوهزايي ها است. عملكرد كوهزايي سيمرين در اين زون به مراتب بيش از ساير نقاط شناخته شده در ايران است در اين زون دگرشيبي هاي اصلي دوران مزوزوئيك و ترسير، نظير آنچه در ايران مركزي و البرز شناخته شده است ديده مي شود. سيستم شكستگي ها و گسل هاي آن، كه به حركات كوهزايي كاتلاتگايي و سيمرين نسبت داده مي شود مانند ايران مركزي است و جهت زاگرس را قطع مي كند.

بطور خلاصه ويژگيهاي زون سنندج – سيرجان عبارتند از :
1- روند ثابت و كلي منطقه از مسير زاگرس تبعيت مي كند.
2- دگرگوني پركامبرين كه درجه آن شديد بوده و در بخش گلپايگان بويژه در بخش جنوبي اين نوار ديده مي شود.
3- طي دوران پالئوزوييك رسوبات تبخيري و سنگهاي آتشفشاني بين لايه اي در آن تشكيل شده است.
4- در ترياس مياني، دگرگوني و تغيير شكل شديدي را متحمل شده و سنگهاي دگرگوني حاجي آباد، اسفندقه، حوالي سيرجان و توده هاي نفوذي محلي نتيجه آن است.
5- رسوب گذاري ژوراسيك، مانند اكثر نقاط ايران از نوع تخريبي است.
6- دگرگوني شديد سيمرين در اواخر ژوراسيك، بويژه در بخش شمالي آن مشاهده مي شود بطوريكه سنگهاي كربناته كرتاسه زيرين (آبسين – آلبين) كه توسط يك كنگلومرا قاعده اي بطور دگرشيب روي سنگ هاي قديم در بسياري از سرزمينهاي شرقي تر زاگرس است قرار دارند.
در منطقه گسل دهشير – بافت وجود دارد. روند گسل دهشير – بافت همان روند گسل زاگرس است كه در سمت باختري و جنوب باختري آن فرورفتگي گاوخوني – ابرقو – سيرجان وجود دارد ادامه اين گسل از دهشير به طرف شمال كم كم تغيير روند داده و به سوي نايين ميرود به همين دليل در نقشه زمين ساخت ايران به نام گسل نايين – بافت مشخص شده است. اين گسل به طول 350 كيلومتر و با امتداد تقريبأ شمال غرب – جنوب شرق از ناحيه جنوب غربي نايين شروع مي شود و در چاه قو نزديك منطقه سيرجان پايان مي يابد.
اين گسل در جنوب نايين از آبرفت هاي كواترنر عبور كرده است و تا ملانژهاي نايين و از آنجا تا جنوب اردستان ادامه ميابد كه در اين صورت طول آن به بيش از 500 كيلومتر بالغ مي شود. اين يك گسل عهد حاضر جوان و تقريبأ قائم است كه رسوبات كواترنري را قطع ميكند و به نظر ميرسد كه گسل مذبور از نوع گسل لرزه اي ساكن باشد كه در امتداد آن تاكنون زلزله اي رخ نداده است.

فهرست مطالب
منطقه Ⅰ: منطقه سورک و توضیحاتی پیرامون افیولیت
موقیت منطقه
تشکیل منطقه و افیولیت
معرفی افیولیت ها
افیولیت در منطقه مورد بررسی و موقعیت آن در ایران
مشخصات کلی افیولیت ملانژها ایران
منطقه Ⅱ : معدن سنگ آهن و منطقه آذرین
ایستگاه ۱: سنگ آهن
ایستگاه ۲: چاه بورن هلم
ایستگاه ۳: اپیدوسیت
ایستگاه ۴: سینه کار
ایستگاه ۵: زیپس
ایستگاه ۶
ایستگاه ۷: دپوی ماده معدنی و باطله
ایستگاه ۸: رسوبات پلاسری آهن
ایستگاه ۹: سنگ آهن لیمونیتی شده
ایستگاه ۱۰: پریدوتیت آلتره شده
ایستگاه ۱۱: لیستونیت
ایستگاه ۱۲: سنگ گابرو
ایستگاه ۱۳: رگه های هیدرو ترمال سیلیسی
ایستگاه ۱۴: پریدوتیت
ایستگاه ۱۵: چرت آهندار
ایستگاه ۱۶: پریدوتیت آلتره شده
ابستگاه ۱۷: برنزیت
ابستگاه ۱۸: لرزولیت یا ورلیت
ابستگاه ۱۹: ترانشه
ایستگاه ۲۰: ایستگاه نقشه برداری (بنچ مارک)
منطقه Ⅲ : قدیمیترین سازند منطقه و توضیحاتی پیرامون آن
بررسی منطقه از نظر چینه شناسی و معرفی سازند های آن
مشخصات سازند لالون
ایستگاه ۱: سطح کنتاکت سازند لالون و زاگون
ایستگاه ۲: کوارتز آرنایت پوششی سازند لالون
موقییت و مشخصات سازند میلا
ایستگاه ۳
ایستگاه ۴: دولومیت حاصل آلتراسیون
منطقه Ⅳ : محدوده سرب و روی هفتهر
ایستگاه ۱: گوگرد
ایستگاه ۲
ایستگاه ۳: چرت
ایستگاه ۴: کالامین
ایستگاه ۵: لیمونیت
ایستگاه ۶: اکسید منگنز
ایستگاه ۷: اکسید آبدار آهن و مگنتیت
ایستگاه ۸: اکسید آهن همراه با لیمونیت
ایستگاه ۹: اکسید آهن همراه با کالامین
ایستگاه ۱۰ : منطقه آلتراسیون
منابع ۵۲

دانلود گزارش بازدید از افیولیت های منطقه سورک

قیمت : 5000 تومان

[ بلافاصله بعد از پرداخت لینک دانلود فعال می شود ]









تبلیغات