دانلود مقاله نقاشی در آغاز قرن بیستم
صفحه اصلی بازاریابی و همکاری در فروش راهنمای خرید پرسش و پاسخ درباره ما پشتیبانی مقالات شما را خریداریم تماس با ما

صفحه نخست  » مقاله » گرافیک وهنر  »  دانلود مقاله نقاشی در آغاز قرن بیستم

دانلود مقاله نقاشی در آغاز قرن بیستم تحقیق نقاشی در آغاز قرن بیستم دانلود پروژه سبک های نقاشی قرن بیستم نقاشی های قرن بیستم نقاشان معروف قرن 20 نقاش قرن 20 اسامی نقاشان قرن 20 نقاش دانمارکی قرن 20 نقاشی در قرن 20 نقاشی های قرن 20 مقاله نقاشی دیواری مقاله نقاشی قهوه خانه ای تحقیق قرن بیستم

Painting in the twentieth century

 

موضوع : تحقیق نقاشی در آغاز قرن بیستم

هانري ماتيس ( 1869 ـ 1954)
هانري ماتيس دو سال پس از تولد بونار به دنيا آمد و تا هفت سال پس از مرگ او زيست. اين دو مرد نابغه نه تنها دقيقاً معاصر هم بودند، بلكه به عنوان نقاش وجوه مشترك بسيار نيز داشتند: هردو از بزرگترين رنگ پردازان قرن بيستم بودند، و هردو از ديگري چيزهايي آموختند.

با اين همه ماتيس ، يكي از پيشتازان تجربه گر نقاشي قرن بيستم ، ظاهرا به نسل بعد و دنيايي ديگر تعلق دارد. او نيز همچون بونار، در ابتدا حقوق خواند ، اما در 1892وارد آكادمي ژولين شد و نزد ا. و.بوگرو ، عضو فرهنگستان ، به آموختن پرداخت.

سال بعد در مدرسه هنرهاي زيباي پاريس نام نويسي كرد و اين بخت خوش را داشت كه در كلاس گوستاو مورو به تحصيل بپردازد. مورو گرچه خود يك نمادگرا بود، اما معلمي بود بسيار صميمي كه هنر آموزانش را تشويق مي كرد تا با مطالعه مداوم در موزه ها و همچنين به كمك تجربه فرديشان به راهي كه خود مي خواهند بروند.
ماتيس در كلاس او با ژرژ روئو، آلبر ماركه ، هانري ـ شارل مانگن ، شارل كاموئن و شارل گه رن، كه همگي شان بعدا در گروه فووها به هم پيوستند ، آشنا شد.
ماتيس از رنگ مايه هاي تيره و مضامين ادبي اي كه در آغاز به دست آورده بود ، به آرامي شيوه خود را متحول ساخت. از 1896 رفته رفته به دگا ، تولوز لوترك ، امپرسيونيسم ، باسمه هاي ژاپني و بعد رنوار و سزان روي آورد. در 1899 ، در كارگاه كاريه ، كه با جنبش نمادگرايي پيوستگي داشت ، با آندره دورن آشنا شد. در همان سال به تجربه درباره پيكر نگاري و نقاشي طبيعت بيجان با رنگ آميزي غير توصيفي و برداشت مستقيم از طبيعت پرداخت.
كمي پس از آن نخستين كوششهايش در زمينه پيكره سازي به كار بست و چنان قابليت هايي در اين زمينه بروز داد كه او را يكي از بزرگترين نقاش پيكره سازان قرن بيستم كرد.
در 1901 ، به توسط دورن با موريس دو و لامنك آشنايي يافت و به اين ترتيب حلقه فوو تقريبا كامل شد. از ميان نقاشيهايي كه ماتيس به هنگام هنر آموزي نزد گوستاو مورو در موزه لوور به كپي كردنشان پرداخت ، تصوير طبيعت بيجاني بود اثريان داويدزدوهيم نقاش هلندي قرن هفدهم برداشت ماتيس كپي برداري آزادي بود به مراتب كوچكتر از اصل .
اين كار را ، كه ماتيس روايت كوبيسمي ديگري از آن را حدود 1916 كشيد ، مي توان تقريباً نمادي دانست از سمت گيري او طي دوران خلاقه اش به سوي حذف ريزه كاريها و ساده كردن خط و رنگ تا حد عناصر اصلي اشياء. حتي زماني كه او به رنگ پردازي و ظرافت نگاري مفرط روي آورد، كه گهگاه چنين مي كرد، باز هم اين ظرافت كاري مقدمه اي مي شد براي روند ديگري از حذف غير ضروري ها.
در سالون انجمن ملي هنرهاي زيبا (كه به سالون دو لا ناسيونال شهرت دارد ) در 1897 ، ميز ناهار (دسر ) را به نمايش گذاشت ، كاري كه به ظاهر خيلي سنتي مي نمايد ، اما يكي از پيچيده ترين و پر استحكام ترين آثار او تا آن زمان بود.
اين نقاشي ، گرچه داراي رنگ مايه تيره است، ولي با درخشش مايه قرمزي كه دارد نشان دهنده توجه او به امپرسيونيست ها ست ؛ و با ميز ناگهان كژي يافته اش فضاي تصوير را چنان شلوغ و تنگ مي نمايد كه پيشگويي كننده حركت بعدي او به نوعي ساده سازي معمارانه ايست كه در واقع نياي روايت خاص خود او از كوبيسم به حساب مي آيد.
مدل مذكر ، در حدود سال 1900 ، مدل همانست كه او براي پيكره برده به كار برده است ـ اين روند ساده سازي و تنگ كردن فضا را چندين مرحله و تا جايي كه حتي از لحاظ ژرف نمايي ايجاد اندكي اخلال مي كند، پيشتر برد و به اين ترتيب توانست حس فضاي محدوديت يافته را ، به شيوه اي كه يادآور تاثير پذيري او از ون گوگ و سزان است ، القا كند. هرچند كه اين اثر تقريبا در رنگ مايه قهوه اي همگوني ، با تاكيد بر ساخت معمارانه ، كشيده شده است، ولي ماتيس در همان زمان سرگرم نقاشي از مناظر طبيعي و كاوش در شيوه تركيب رنگ تجزيه يافته امپرسيونيست ها و نقوش انتزاعي رنگين نوامپرسيونيست ها نيز بود.
او با كارملينا به گوشه كارگاه و ارائه تمام رخ تصوير به رسم سزان ، و با جلوه دادن پيكر سازانه مدل بر زمينه اي از طرح مستطيل شكل، بازگشت.
طي نخستين سالهاي قرن بيستم ماتيس به پيكره سازي خود ، به ويژه روي پيكر برهنه ادامه داد . در همان اوان به مطالعات خود در زمينه برهنه نگاري نيز پرداخت. بين سالهاي 1902 و 1905 آثارش را در گالري برت ويل ، و بعد در گالري آمبرواز ولارد. به سرعت داشت مهمترين فروشنده آثار نقاشان آوان گارد در پاريس مي شد، به نمايش در آورد. هنگامي كه سالون آزادمنش تر پاييزي در سال 1905 افتتاح شد ، ماتيس كارهايش را به همراه بونار و ماركه در آنجا به تماشا گداشت. در همين سالون پاييزي به سال 1905 و در اتاقي كه به آثار ماتيس ، ولا منك ، دورن و روئو، در ميان جمعي ديگر ، اختصاص يافته بود، عبارتي گفته شد كه نام جاوداني گروه از آن برخاست. به روايت لطيفه اي، هنگامي كه لويي واكسل منتقد چشمش به پيكره اي دوناتلو وار در ميان نقاشي هاي شديداً رنگ آميزي شده افتاد فرياد بر آورد : “دوناتلو در ميان جانوران وحشي ! ” چه اين عبارت در همين مجلس گفته شده باشد يا در 1906 در نمايشگاه نقاشان آزاد، به هر حال نام فووها ( جانوران وحشي ) از اين عبارت برخاسته است.
كلمه “فووها ” اشاره ويژه اي داشت به رنگ آميزي دلبخواه و تابناكي كه به مراتب غليظ تر از رنگ آميزي نوامپرسيونيست ها و رنگ آميزي غير توصيفي گوگن و ون گوگ بود، و اشاره اي بود به قلم زني مستقيم و زمختي كه ماتيس و دوستانش طي سال قبل در كوليور و سن تر و به در جنوب فرانسه داشتند تجربه مي كردند.
فووها آخرين گامها را در راه آ زادي شيوه رنگ آميزي، برداشتند، راهي كه گوگن ، ون گوگ ، سورا، نبي ها و نوامپرسيونيست ها ، به شيوه هاي گوناگون ، در حال پيمودنش بودند.
فووها با استفاده از وسايل مشابه در پي مقاصد متفاوت بودند. آنها مي خواستند رنگهاي تند را مستقيما از داخل لوله رنگ پياده كنند، به اين معنا كه در پي توصيف اشيا طبيعت ، يا ايجاد نوعي گوناگوني در برابر شبكهي چشم نباشند، و نه آنكه مضموني رمانتيك يا عرفاني تاكيد بگذارند، بلكه مي خواستند ارزشهاي تصويري تازه اي بسازند سواي همه اينها. به اين ترتيب ، به يك معنا شيوه رنگ آميزي گوگن و سورا را به كار مي بردند، و آن را آزادانه با توازن خطي خودشان به هم مي آميختند تا به تاثيراتي شبيه آنچه سزان هميشه در پي اش بود دست يابند.
تصادفي نيست كه ماتيس از ميان نقاشان نسل پيشين بيشترين احترام را براي سزان قائل بود.
ماتيس پيش از آن ، تركيب عظيم نوامپرسيونيستي خود را كه با برداشت از اين بيت منظومه “دعوت به سفر ” اثر بودلر:
آنجا همه نظم است و جمال
شكوه است و سكون است و سرور
شكوه و سرور و سكون ، ناميده بود، در نمايشگاه سال 1905 نقاشان آزاد نشان داده بود. او در اين اثر، كه در راه انتزاع گرايي بسيار فرارفته بود، شيوه منظره پردازي موزائيك وار سينياك ( كه همين تابلو را خريد ) را با مطالعات خود در زمينه پيكره سازي و با سازمانبندي پيكري مبتني بر شيوه سزان در مجموعه آب تني كنندگان به هم آميخت. اين نقاشي نخستين نمونه با اهميت گونه اي از “منظره با پيكر” است كه موجب آفرينش چندين اثر بسيار مهم از اين دست در چند سال آينده شد.
ماتيس در سالون پاييزي سال 1905 ، پنجره باز ، كوليور و تكچهره اي از بانو ماتيس به نام زن كلاه به سر را نيز به نمايش گذاشت. پنجره باز شايد نخستين نمونه كاملا جا افتاده از مضموني باشد كه طي باقي زندگي ماتيس مورد علاقه اش بود.
اين مضمون به عبارت ساده ، بخش كوچكي از ديوار يا اتاقي است كه در اصل همراه با يك پنجره بزرگ است، پنجره اي گسترده رو به دنياي بيرون ـ يك مهتابي با گلدانها و پيچك ها، بعد دريا ، آسمان و قايق ها . در اينجا ديوار داخلي و چارچوب ها مركب از خطوط عمودي رنگهاي سبز ، آبي ، ارغواني و نارنجي زنده ؛ و دنياي بيروني مركب از نقش و نگار شادي است از ضربات كوچك و تابناك قلم مو كه از نقطه چين هاي سبز تا ضربات صورتي ، سفيد و آبي در توصيف دريا و آسمان گوناگوني مي يابد.

دانلود مقاله نقاشی در آغاز قرن بیستم

قیمت : 4500 تومان

[ بلافاصله بعد از پرداخت لینک دانلود فعال می شود ]